De aanleiding tot dit geschriftje is eene voordracht, die ik in December 1931 voor den Socialis-tischen Studiekring te Gent en — in ietwat gewijzigden vorm — voor het Werk van den Vrijen Tijd te Antwerpen heb gehouden.

De uitgave als brochure geeft mij gelegenheid, ettelijke punten van mijn betoog uitvoeriger te behandelen, dan ik het in mijne voordrachten kon doen.

Ofschoon de omvang van mijn tekst daardoor nagenoeg verdubbeld is, is de opzet dezelfde gebleven : het Vlaamsch-Belgische nationaliteiten-vraagstuk te behandelen in het raam van de alge-meene verhouding tusschen nationalisme en socialisme in Europa. Men kan een toestand alleen maar erkennen zooals hij is, wanneer men hem ziet van uit een standpunt, dat niet in hem bevat is. Daarop berust de onontbeerlijkjheid van de theoretische beschouwing, d. w. z. van de beschouwing der verschijnselen in hun algemeenen samenhang. Maar wie geduld genoeg heeft, om door de theoretische inleiding heen — desnoods zelfs over haar heen — ten einde te lezen, zal vinden, dat die theoretische beschouwing maar één doel nastreeft: de praktische oplossing door de daad.