Zoo goed als de Brugsche kant, het drieluik van de gebroeders van Eyck en de malsche grond van het Veurne Ambachtsche, behoort de wielrenner thuis in het panorama der Vlaamsche verworvenheden. In de vijftig jaar, waarin de fiets van weeldeartikel tot gemeenschapsgoed werd gepopulariseerd, heeft haar gebruik in Vlaanderen een soort van wie-lercultuur doen ontstaan, waarin op merkwaardige wijze de eischen van het rijden met bepaalde kenmerken van het Vlaamsche wezen werden geassocieerd. Deze associatie, geleidelijk tot een natuurlijke wisselwerking verdiept, is in den loop der jaren zoo hecht geworden, dat men thans waarlijk niet meer precies kan bepalen of de fiets als sport-instrument voor den Vlaming bestaat, dan wel de Vlaming voor de fiets. Een feit is het, dat nergens anders ter wereld een dergelijk innige samenhang tusschen volk en fiets voorkomt.