Het geboortedorp en het vaderland weerkaatsen het esne op hel andere, zoodal et daar iets heiligs in bestaat. Hel geboortevltk is het vaderland in 't klein, het vaderland is de gebooriesteê in 't groot. Heil, dengene voor wien deze twee nauw aan het hert liggen, en die er met den dienst voor bezield is, gelijk een heiden voor zijnen afgod.

Al het voorgaande in acht genomen, en de leerspreuk van Terenlianns Maurus, overwegende, die luidt als volgt : < Habent sua fata libelli. [De boeken dragen hunne bestemming) beseft men het schoone lot, welk dit werk is ie beurt gevallen.

De geschiedenis van ons dierbaar Merchtem, een volkslees- en leerboek, bloeiende van vaderlandsliefde, van verkleefdheid tot het geboortedorp, doorstraald van den vurigen godsdienst onzer voorzaten, in de onze zoo waardige, zuivere moedertaal geschreven, die de gevoeligste snaren van ons gemoed zal doen trillen, is wel eene niet alledaagsche bestemming, een kostbaar pand, van zalige nagedachtenis, ja, om zoo te zeggen een heilig erfstuk, 'i schoonste geschenk dat ik de Merchtenaren had durven aanbieden. Weshalve, het op dergelijke wijze gerangschikt en aaneengeschakeld is, dat het voor elkeen hunner een waar genot zal wezen, hem in die lange galerij van de verscheidenste tafereelen, met de levendigste kleuren van het verledene afgemaald, het pad te toonen dat zijne voorvaderen in deugd en eer beireden hebben ; hem, in een woord, der eeuwen van ramp en voorspoed, van lijden verblijden en strijden, eene zoete herinnering, een aangenaam denkbeeld te vormen. Alsook in bloedige trekken, ofwel in gulden zonnestralen de oorzaken te ontplooien, van onzen thans zoo voorspoedigen en bevolkten stand, die eertijds woest en onbeteekenend was, de welvaart van het volk, dat door zijne manmoedigheid, zijne vlijt tot het werk, de eenvoudigheid zijner zeden en edel gedrag, ertoe geraakt is, een onderscheiden rang te bekleeden, een alombekenden naam te dragen, onder de gemeenten van ons vaderland.

De Merchtenaar,
MAURITS SACRÉ.