boeken. gelezen. goedgekeurd.
Welkom bij Bibliomania, de online specialist in tweedehands boeken
FR  •  NL
Winkelmand
0
Aux trams, citoyens! / Allemaal de tram op, burgers! n° 3
« Le tram vert au centre de Liège / De "Tram vert" in het centrum van Luik »
Paperback / 100 bladzijden / niet gedateerd
taal (talen) : frans, nederlands
uitgever : HK Editions
afmetingen : 297 (h) x 210 (b) x 7 (dk) mm
gewicht : 495 gram
Dit boek is
momenteel niet
beschikbaar bij
Bibliomania
Le Tram Vert au centre de Liège

Conte d'auteur...

Habiter vingt ans le long dune ligne aussi attachante que celle du "Tram Vert Liège - Seraing" et se passionner pour elle, c'est partager son évolution quotidienne et s'enrichir d'une masse de souvenirs. Depuis toujours, je n’ai cessé - du haut de mon 8ème étage - de contempler ce matériel roulant impressionnant dont nulle variante ne m'échappait. Voilà pourquoi, en guise de premier fascicule spécifique, je me réjouis de vous offrir des images de ma ville natale et de son dernier tram duquel j'ai pu fixer par la photographie les dernières années de vie (de 1964 à 1968). Joie d'autant plus grande car j’ai pu conduire ces voitures en service régulier lors de leurs derniers mois d'existence.

Conçu à titre surtout récréatif et nullement exhaustif, ce livre vous replongera au sein de l’ambiance chaleureuse de la Cité Ardente, juste avant l'éventration fatale et prolongée entreprise au cœur même de sa quintessence urbaine. Ma première photo a été prise à l'âge de 4 ans. La seconde, attendra ...ma majorité ! C’est ainsi. Comme bien d'autres à cette époque, je me croyais seul au monde à vouloir fixer le souvenir de ma passion ferroviaire. Une hilarité et une condescendance générales m'entouraient sans que, bien entendu, personne ne bouge pour quoi que ce soit.

Malgré des années de lamentations, jamais je ne monterai dans un vicinal liégeois et je ne découvrirai finalement les 3 terminus de "mon" Tram Vert (Ougrée, Seraing et Flémalle) que vers l'âge de 15 ans. De plus, je ne n’ai dû mes premières photos noir et blanc qu'aux émoluments payés pour un travail d'étudiant exercé jusqu'au beau milieu des examens scolaires. On m'offrit néanmoins un petit Agfa-lsoly 4x4 minimaliste et miséreux, le genre d'appareil du désespoir dont on se demande ce que l'on pourra bien en tirer. Attristé, j’ai parcouru, malgré tout, les lignes subsistantes (les urbaines 1 et 4 + le Tram Vert car c'était tout ce qui survivait à Liège, à l'époque où d'autres villes bénéficiaient encore de réseaux relativement complets et étendus). Je ne croyais pas trop à l’efficacité de mes efforts. Arriva le jour (très exactement, le jeudi 9 avril 1964) où, lors d'une escapade à vélo au dépôt de Coronmeuse, j'arrivai à l'instant où l'on embarquait la motrice urbaine n° 133 sur un camion pour une destination mystérieuse. Je fais alors la connaissance de Robert Humblet qui m'apprend la création d'un musée du tram à Schepdaal (Bruxelles) et l'existence de divers groupements réunissant les amateurs belges passionnés par le tram. Une de ces associations était située à Liège même. Ouf! Ma solitude s'évanouissait! Et lors d’une de ces réunions, Edmond Fellingue, Edmond Robert, Louis Clessens, René Hanssen, Jean Renard et d'autres m'incitèrent à photographier assidûment ces voitures appelées tramways. De nombreuses et imminentes disparitions s'annonçaient dans ce domaine.

Lors d'une autre réunion liégeoise, Louis Clessens projeta quelques diapositives prises à l'étranger. Subjugué, je décidai à la seconde même d'abandonner le noir et blanc pour me consacrer a la diapositive. Hélas, un mois trop tard pour les lignes urbaines 1 et 4 de Liège. Je focalisai aussitôt mon attention sur le Tram Vert ainsi que sur toutes les lignes vicinales subsistant en Belgique. Et là, le petit Agfa Isoly 4 x 4 a réalisé des prodiges. Il ne me quittera plus jamais, supplantant le 24 x 36 (aussi sophistiqué soit-il) au cadre trop étriqué pour créer mes "espaces ferroviaires souhaités".

Voici donc, Chers Lecteurs, une première tranche liégeoise qui, je l'espère, vous clamera joyeusement : "Aux trams citoyens!"


De "Tram Vert" in het centrum van Luik

Inleiding...

Twintigjaar lang woonde ik in een straat die werd geanimeerd door de "Tram Vert Liège-Seraing". Het werd een almaar groeiende passie, die uitmondde in een deelname aan de dagdagelijkse evolutie van de lijn en een ongelofelijke rijkdom aan herinneringen. Al van in mijn prilste kindertijd kon niemand mij tegenhouden om vanuit het appartement op de achtste verdieping het indrukwekkende rollend materieel gade te slaan; geen enkel detail bleef mij hiervan onbekend. Daarom durf ik u voorstellen om, voor deze eerste op één onderwerp toegespitste brochure, met mij terug te gaan naar mijn geboortestad en een terugblik te werpen op haar laatste trams, zoals ik die fotografisch heb kunnen vastleggen gedurende de laatste vier járen tussen 1964 en 1968. Laat u meevoeren door mijn nostalgische aard, die nog wordt versterkt door de gedachte dat ik tijdens de laatste maanden van hun bestaan deze fantastische tram rijtuigen zelf officieel heb mogen besturen in de normale reizigersdienst... Deze brochure heeft helemaal geen wetenschappelijke of technische ambities, maar wil u vooral ontspanning aanbieden; u zal worden ondergedompeld in de warme sfeer die heerste in het hart van de "Cité Ardente", even voorde fatale gebeurtenissen die sindsdien de harmonie tussen mens en stad kwamen verstoren.

Ik was vier jaar oud, toen ik voor het eerst een foto van een tram maakte. Voor mijn tweede foto moest ik wachten tot mijn... achttien jaar! Tja. Zoals velen in die tijd, waande ik mij de enige ter wereld die het in z'n hoofd haalde om de herinnering aan de tram op foto te willen vastleggen.

Veel onbegrip en zelfs hilariteit vielen mij ten deel; en niemand die er het belang van scheen te willen inzien. Ondanks een eindeloos aandringen, kreeg ik nooit de kans om mee te rijden met een Luikse buurtspoorweg-tram. De drie eindpunten van "mijn" "Tram Vert" (Ougrée, Seraing en Flémalle) ontdekte ik pas toen ik vijftien was. Mijn eerste (zwart-wit) foto's kon ik pas maken dankzij een studentenjob, die ik zelfs behield tijdens de examenperiodes! Toch kreeg ik mijn eerste fototoestel als geschenk, een Agfa-lsoly 4x4. Een primitief ding waarvan men zich alvraagt of daar wel iets goed valt uit te halen. Desondanks gjng ik op stap langs wat er nog overbleef aan tramlijnen in Luik (de stadslijnen 1 en 4 en de "Tram Vert", daar waar andere steden nog steeds beschikten over min of meer volledige en uitgestrekte netten), en ik maakte me niet veel illusies over het bereikte foto-resultaat. Tot ik op een dag (om precies te zijn, op donderdag 9 april 1964) tijdens een verkenning per fiets bij de stel plaats Coronmeuse kwam, net op het moment dat daar een stadstram jawel, het was de 133) op een vrachtwagen werd geladen met als bestemming... mysterie. Bleek daar nog iemand te staan die van trams hield, zodat ik kennis maakte met Robert Humblet, die mij vertelde dat er in Schepdaal, nabij Brussel, een tram museum was ingericht en dat erin België verschillende verenigingen voor tramliefhebbers waren, zelfs te Luik. Oef! Ik was helemaal niet alleen! Bij de daaropvolgende samenkomst met mensen 3 zoals Edmond Fellingue, Edmond Robert, Louis Clessens, René Hanssen,

Jean Renard en anderen, drukten deze mij op het hart om te volharden in de fotografie van trams, want veel stond op het punt te verdwijnen. Op een ander ogenblik woonde ik een projectie bij van Louis Clessens, met dia's genomen in het buitenland. Hierdoor overweldigd, besloot ik onmiddellijk de zwartwitfotografie te laten voor wat ze was en enkel nog met kleurendia's te werken. Helaas, de stadslijnen 1 en 4 waren juist een maand eerder opgeheven... Met des te meer ijver ging ik aan de slag op de "Tram Vert" en op alle buurtspoorweglijnen die België nog rijk was. En de kleine Agfa-lsoly 4x4 begon kleine mirakeltjes te leveren. Heden gebruik ik het toestel nog altijd ook al is er het formaat24x36 met zijn uitstekende kwaliteit. Mijn voorkeur gaat uit naar de vierkante vorm, die een tram en zijn omgeving pas ten volle tot leven laten komen.

Ziehier dus, beste lezers, een eerste Luikse brochure die, zonder twijfel, zelf tot u zal juichen: "Allemaal de tram op, burgers!"
gelijkaardige artikelen zoeken per categorie
gelijkaardige artikelen zoeken per onderwerp: