Een boekje over de Rotterdamsche Diergaarde behoort te beginnen met U iets mede te deelen uit de geschiedenis van de Instelling die ge onder ogen krijgt.

De Diergaarde werd opgericht in 1857 en behoorde derhalve tot de oudste der Europeesche dierentuinen. Ze vond haar ontstaan uit het zogenaamde Spoortuintje, dat in 1855 door eenige particulieren, liefhebbers van dieren, in gebruik werd genomen om er een verzameling hoenders en watervogels aan te leggen.

Weldra volgde het besluit tot oprichting van een officieelen dierentuin. Reeds in den aanvang van 1857 was door 638 oprichters-aandeelhouders daartoe een bedrag van f. 300.000 bijeengebracht. Het aantal leden bedroeg op 31 December 1924 7.065.

Vooral onder de directeuren Dr. A. A. van Rommelen en Dr. J. Büttikofer kwamen groote terrein-uitbreidingen en de bouw van velschillende belangrijke gebouwen en kassen tot stand.
De Diergaarde, die in Rotterdam een groote mate van populariteit genoot, mede dank zij hare centrale ligging en haar aantrekkelijkheid als wandelpark, heeft in de járen van haar bestaan velen stadgenooten binnen haar poorten gehad.

Zij werd echter te duur. Eerst werden de poorten opengesteld voor een groter publiek en ultelndelljk moest men kiezen voor een noodoplossing. De dure grond van het centrum van de stad verkopen en een andere locatie zoeken.

Een groep van jongere Rotterdammers zocht en vond een plan voor ruimere verblijfplaatsen, uitgestrekte weiden en vrijheid voor gekooide dieren. Architect ir. S. van Ravesteyn gaf aan deze gedachte vorm.

Terwijl de nieuwe diergaarde BLIJDORP verrees, werd de Rotterdamsche Diergaarde gesloopt.