“Taferelen uit het Brusselse ambachtsleven” schetst een levendig sfeerbeeld van het dagelijkse leven in het oude Brussel (vóór 1794). Wie dit boek leest, merkt vrij snel dat heel wat bekommernissen van de mensen uit het “Ancien Régime” ook vandaag nog leven. Zo werd er ook toen gewaakt zowel over de kwaliteit van de voedingswaren als over de goede verhouding prijs-kwaliteit. Ook de Brusselaars uit vroegere eeuwen ergerden zich over de politieke benoemingen en de corruptie. Zij streefden naar een plichtsbewust, efficiënt en onkreukbaar rechterlijk apparaat. Andere verzuchtingen klinken eveneens verrassend actueel : de zorg om een propere, veilige, aangename en leefbare stad. Het toenmalige stadsbestuur voerde een tewerkstellingsbeleid, bestreed de criminaliteit en poogde het verkeer vlotter te laten verlopen door het afbreken van gebouwen en het verbreden van de straten. Dat de wethouders zich daarbij - vaak op aanstichten van de centrale overheid - af en toe lieten meeslepen in megalomane projecten die het historische stadsweefsel verstoorden, is al evenmin nieuw ...